تدوین الگوی اثر توانمندسازی روانشناختی کارکنان بر مدیریت بحران با توجه به نقش مدیریت تغییر در ادارات ورزش و جوانان استان اصفهان

نوع مقاله: پژوهشی کاربردی

نویسندگان

1 استادیار مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان

2 استادیار مدیریت ورزشی، پژوهشگاه علوم ورزشی

چکیده

هدف: هدف پژوهش حاضر تدوین الگوی اثر توانمندسازی روانشناختی بر مدیریت تغییر کارکنان و نقش آن بر مدیریت بحران‌ در سازمان ورزش و جوانان استان اصفهان بوده است.
روش شناسی: این پژوهش از دسته مطالعات توصیفی_ همبستگی بوده و به همین منظور تعداد 206 نفر از کارکنان سازمان ورزش و جوانان استان اصفهان با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. از سه پرسش نامه استاندارد به منظور جمع آوری اطلاعات استفاده شد.
یافته ها: بر اساس نتایج حاصله وضعیت توانمندی های روانشناختی (63/2 M=)، مدیریت تغییر (26/2 M=) و مدیریت بحران (51/2 M=) کارکنان سازمان ورزش و جوانان استان اصفهان مطلوب ارزیابی نمی گردد (05/0 ≥P). نتایج حاصل از مدل مفروض پژوهش نیز حاکی تأثیر مستقیم سازه توانمندسازی روانشناختی کارکنان بر گسترش مدیریت تغییر (58/0) و توسعه مدیریت بحران (31/0) آنان در سازمان مذکور بوده است. همچنین، توانمندسازی روانشناختی بصورت غیرمستقیم و با میانجیگری سازه مدیریت تغییر بر گسترش مدیریت بحران کارکنان اثرگذار می باشد (35/0).
نتیجه گیری: با توجه به نتایج بدست آمده تأکید بر ارتقاء توانایی های روانشناختی کارکنان می تواند علاوه بر گسترش بیشتر عملکردهای شغلی و حرفه ای آنان بر بازدهی بیشتر آنها در زمان ایجاد تغییرات شغلی و حرفه ای در سازمان و همچنین در زمان وقوع بحران های سازمانی اثرگذار بوده که نتیجه آن می تواند به بهره وری بیشتر سازمان ورزش و جوانان استان اصفهان از یک طرف و کاهش خسارات مالی، انسانی، اجتماعی و سیاسی سازمانی بیانجامد.

کلیدواژه‌ها