بررسی و مقایسه مدیریت زمان و فرسودگی شغلی در کارکنان فعال و غیر فعال دانشگاه حکیم سبزواری

نوع مقاله: مقاله مستقل

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه حکیم سبزواری

2 استادیار مدیریت ورزشی دانشگاه حکیم سبزواری

چکیده

هدف: هدف پژوهش بررسی و مقایسه مدیریت زمان و فرسودگی شغلی در کارکنان فعال و غیر‌فعال دانشگاه حکیم سبزواری بود.
روش‌شناسی: جامعه آماری شامل کلیه کارکنان دانشگاه‌ حکیم سبزواری بود (431 نفر). 225 نفر به عنوان نمونه به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار تحقیق پرسشنامه‌ای متشکل از سه بخش بود که پس از تایید روایی و پایایی مورد استفاده قرار گرفت: پرسشنامه محقق ساخته ویژگی‌های فردی، پرسشنامه فرسودگی شغلی مسلش (1993) و پرسشنامه مهارت‌های فردی مدیریت زمان عزیزی مقدم (1385). برای تعیین طبیعی بودن توزیع داده ها از آزمون کلموگروف اسمیرنوف استفاده شد. از آزمون t و تحلیل واریانس دو راهه به ترتیب برای مقایسه گروه‌های دارای دو گروه مستقل از هم ، و بررسی اثر متقابل دو متغیر مستقل (فعالیت ورزشی و پست سازمانی) بر متغیرهای وابسته (فرسودگی شغلی و مدیریت زمان) استفاده شد.
یافته‌ها: براساس یافته ها بین فرسودگی شغلی و مدیریت زمان کارکنان فعال و غیرفعال تفاوت معنی داری وجود داشت. همچنین بین فرسودگی شغلی و مدیریت زمان کارمندان و اعضای هیات علمی فعال و غیر فعال ورزشی نیز تفاوت معنی داری مشاهده شد.
بحث و نتیجه‌گیری: با توجه به یافته ها احتمالا افراد فعال به فرسودگی شغلی کمتری مبتلا می شوند. همچنین احتمالا این افراد از مهارت مدیریت زمان بهتری برخوردار می باشند. ممکن است کاهش فرسودگی شغلی ناشی از فعالیت بدنی بتواند برای افراد فرصتهای بهتری جهت مدیریت مناسب تر زمان مهیا کند. اختلاف مشاهده شده بین کارمندان و اعضای هیات علمی می تواند ناشی از اختلاف در ماهیت شغل باشد.

کلیدواژه‌ها