مدیریت منابع انسانی در ورزش شامل کارکنان حقوق بگیر، نیروهای داوطلب و مشتریان
فرشته نبی زاده؛ لیلی صفری
چکیده
هدف: پژوهش با هدف تبیین مدل توسعه مشارکت اجتماعی در فعالیتهای داوطلبانه ورزشی دانشگاههای ایران انجام شد.
روششناسی: پژوهش با راهبرد کیفی، رویکرد استقرایی و روش نظریه دادهبنیاد نظاممند استراوس و کوربین اجرا شد. مشارکتکنندگان شامل ۱۵ نفر از خبرگان و افراد دارای تجربه مرتبط در حوزه مدیریت ورزشی، ورزش دانشگاهی، فعالیتهای ...
بیشتر
هدف: پژوهش با هدف تبیین مدل توسعه مشارکت اجتماعی در فعالیتهای داوطلبانه ورزشی دانشگاههای ایران انجام شد.
روششناسی: پژوهش با راهبرد کیفی، رویکرد استقرایی و روش نظریه دادهبنیاد نظاممند استراوس و کوربین اجرا شد. مشارکتکنندگان شامل ۱۵ نفر از خبرگان و افراد دارای تجربه مرتبط در حوزه مدیریت ورزشی، ورزش دانشگاهی، فعالیتهای داوطلبانه و امور فرهنگی دانشگاه بودند که با نمونهگیری هدفمند، نظری و گلولهبرفی تا دستیابی به اشباع نظری انتخاب شدند. دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته گردآوری و با کدگذاری باز، محوری و انتخابی در نرمافزار MAXQDA 2020 تحلیل شدند.
یافتهها: تحلیل دادهها به استخراج ۲۱۴ کد اولیه، ۵۹ مفهوم و ۲۱ مقوله اصلی انجامید. مقولهها در قالب شرایط علّی، پدیده محوری، شرایط زمینهای، شرایط مداخلهگر، راهبردها و پیامدها سازماندهی و در شش بعد فردی ـ شخصیتی، ساختاری ـ محیطی، اجتماعی ـ تعاملی، اجتماعی ـ ارزشی، آموزشی ـ توسعهای و تعهد داوطلبانه و سرمایه اجتماعی یکپارچه شدند. محدودیت منابع، ضعف حمایت نهادی، بوروکراسی اداری و موانع فرهنگی از عوامل بازدارنده مشارکت پایدار بودند.
نتیجهگیری: توسعه مشارکت اجتماعی در این حوزه مستلزم تقویت همزمان سرمایه اجتماعی، حمایت سازمانی، آموزشهای مشارکتمحور و سیاستگذاری فرهنگی است. طراحی برنامههای حمایتی و توسعه زیرساختهای فرهنگی و آموزشی میتواند مشارکت پایدار دانشجویان را تقویت کند.
مدیریت استعداد و رهبری در منابع انسانی در ورزش
محمد حسن خرّم؛ علیرضا امیدی؛ سمیه صفری
چکیده
هدف: هدف از پژوهش حاضر، تأثیر مدیریت استعداد بر عملکرد نوآورانه با نقش میانجی مهارت تابآوری در اداره کل ورزش و جوانان استان فارس بود. روششناسی: این پژوهش به لحاظ هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی- همبستگی بود و به شکل پیمایشی انجام شد. جامعه آماری این پژوهش، تعداد 150 نفر از کارکنان اداره کل ورزش و جوانان استان فارس بود که به علت کم ...
بیشتر
هدف: هدف از پژوهش حاضر، تأثیر مدیریت استعداد بر عملکرد نوآورانه با نقش میانجی مهارت تابآوری در اداره کل ورزش و جوانان استان فارس بود. روششناسی: این پژوهش به لحاظ هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی- همبستگی بود و به شکل پیمایشی انجام شد. جامعه آماری این پژوهش، تعداد 150 نفر از کارکنان اداره کل ورزش و جوانان استان فارس بود که به علت کم بودن تعداد جامعه آماری، نمونه برابر با جامعه در نظر گرفته شد. ابزار اندازهگیری این تحقیق شامل پرسشنامه مدیریت استعداد احمدی و همکاران (2012)، مهارت تابآوری کانر و دیویدسون (2003) و عملکرد نوآورانه اسکندرزاده (2015) بود. برای روایی پرسشنامهها از نظرات 10 نفر از اساتید مدیریت ورزشی استفاده شد و برای محاسبه پایایی از روش آلفای کرونباخ استفاده شد. برای تحلیل دادهها از روش مدلسازی معادلات ساختاری و نرمافزار اسمارت پی. ال. اس در دو بخش مدل اندازهگیری و بخش ساختاری استفاده شد.یافتهها: نتایج نشان داد که مدیریت استعداد اثر مثبت و معناداری بر مهارت تابآوری در اداره کل ورزش و جوانان استان فارس دارد. همچنین اثر مهارت تابآوری بر عملکرد نوآورانه و اثر مدیریت استعداد بر عملکرد نوآورانه، مثبت و معنادار بود. در نهایت، اثر مدیریت استعداد بر عملکرد نوآورانه با نقش میانجی مهارت تابآوری در اداره کل ورزش و جوانان استان فارس، مثبت و معنادار بود.نتیجهگیری: تقویت مدیریت استعداد توسط مدیران اداره کل ورزش و جوانان استان فارس، منجر به افزایش نوآوری کارکنان میشود و اگر زمینه شکوفایی نوآوری فراهم شود، فرآیند عملکرد سازمانی نیز بهبود خواهد یافت.