آموزش، یادگیری و توسعه منابع انسانی در ورزش
مرضیه خلیفه سلطانی؛ بهاره رحمانیان کوشککی
چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر، تاثیر آموزش کارآفرینی بر قصد کارآفرینی دانشجویان علوم ورزشی با نقش میانجی آموزش بازاریابی کارآفرینانه بود.
روششناسی: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود و جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان علوم ورزشی استان سیستان و بلوچستان بودند که تعداد 271 نفر به عنوان نمونه آماری از روش نمونهگیری خوشهای انتخاب شدند. ابزار ...
بیشتر
هدف: هدف پژوهش حاضر، تاثیر آموزش کارآفرینی بر قصد کارآفرینی دانشجویان علوم ورزشی با نقش میانجی آموزش بازاریابی کارآفرینانه بود.
روششناسی: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود و جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان علوم ورزشی استان سیستان و بلوچستان بودند که تعداد 271 نفر به عنوان نمونه آماری از روش نمونهگیری خوشهای انتخاب شدند. ابزار جمع آوری دادهها شامل پرسشنامههای آموزش بازاریابی کارآفرینانه پلتیر و اسکوواتی (2010)، آموزش کارآفرینی پونی و همکاران (2018) و قصد کارآفرینانه لینان و چن (2009) بود. برای بررسی روایی پرسشنامهها از روایی صوری و محتوایی استفاده شد و پایایی کلی پرسشنامهها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ، بررسی گردید. دادهها از طریق روش مدلسازی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار لیزرل تحلیل شد.
یافتهها: نتایج حاکی از ارتباط مثبت، مستقیم و معنیدار آموزش کارآفرینی و آموزش بازاریابی کارآفرینانه بر قصد کارآفرینی بود. یافته دیگر پژوهش نشان داد که آموزش کارآفرینی بر آموزش بازاریابی کارآفرینانه ارتباط مثبت، مستقیم و معنیدار دارد. همچنین ارتباط مثبت و غیر مستقیم آموزش کارآفرینی از طریق نقش واسطهای آموزش بازاریابی کارآفرینانه بر قصد کارآفرینی دانشجویان علوم ورزشی تایید شد.
نتیجهگیری: به منظور ارتقاء قصد کارآفرینانه دانشجویان علوم ورزشی، ضروری است که مسئولان و برنامهریزان حوزه آموزش عالی و دانشگاهها، آموزشهای بازاریابی کارآفرینانه را بهعنوان جزء لاینفک برنامههای آموزشی کارآفرینی در نظر گرفته و به صورت نظاممند اجرا نمایند. اتخاذ این رویکرد میتواند به طور چشمگیری موجب تقویت مهارتهای بازاریابی و افزایش انگیزه کارآفرینی در دانشجویان گردد.
مدیریت منابع انسانی پایدار و مسئولیت پذیر در ورزش
بهزاد عزیزی؛ محمود فاضل بخششی؛ مرضیه خلیفه سلطانی
چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط مدیریت منابع انسانی سبز با پایداری سازمانی کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان سیستان و بلوچستان با نقش میانجی فرهنگ سازمانی سبز انجام شده است.
روششناسی: روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نوع توصیفی - همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان سیستان و بلوچستان به تعداد ...
بیشتر
هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط مدیریت منابع انسانی سبز با پایداری سازمانی کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان سیستان و بلوچستان با نقش میانجی فرهنگ سازمانی سبز انجام شده است.
روششناسی: روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نوع توصیفی - همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان سیستان و بلوچستان به تعداد 255 نفر بودند و روش نمونهگیری آماری به صورت کل شمار بود و به همین تعداد پرسشنامه در بین نمونه آماری توزیع گردید، که پس از توزیع پرسشنامهها تعداد 223 پرسشنامه عودت داده شد. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای استاندارد فرهنگ سازمانی سبز وانگ (2019)، مدیریت منابع انسانی سبز زید و همکاران (2018) و پایداری سازمانی یانگ و همکاران (2019) استفاده شد. میزان روایی صوری و محتوایی با استفاده از نظرات متخصصین مدیریت ورزشی تایید گردید و پایایی کلی پرسشنامهها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ محاسبه شد. جهت تحلیل دادهها از روش مدلسازی معادلات ساختاری استفاده گردید.
یافتهها: تحلیلهای مدلسازی معادلات ساختاری، برازندگی الگوی پیشنهادی را تایید کرد. نتایج حاکی از اثرات مثبت و مستقیم مدیریت منابع انسانی سبز و فرهنگ سازمانی سبز بر پایداری سازمانی بود. یافته دیگر پژوهش نشان داد که مدیریت منابع انسانی سبز بر فرهنگ سازمانی سبز اثر مثبت و معنیدار دارد؛ همچنین اثر مثبت و غیرمستقیم مدیریت منابع انسانی سبز از طریق نقش واسطهای فرهنگ سازمانی سبز بر پایداری سازمانی نشان داده شد.
نتیجهگیری: توجه به منابع انسانی سبز با تکیه بر فرهنگ سازمانی سبز یکی از روشهای تضمین توسعه پایدار سازمانهای ورزشی است.
