آموزش، یادگیری و توسعه منابع انسانی در ورزش
حکیمه متفکری؛ نجف آقائی؛ فریبا عسکریان؛ محمدحسن پیمان فر
چکیده
هدف: پژوهش حاضر به مطالعه جایگاه سرمایه انسانی و کیفیت آموزش در اکوسیستم استارتآپ های ورزشی ایران پرداخته است.
روش شناسی: ماهیت تحقیق کیفی و از نوع اکتشافی است. برای جمعآوری دادهها با 16 نفر از خبرگان حوزه کارآفرینی و استارتآپ های ورزشی از بنیانگذاران استارتآپهای ورزشی، مدیران پارک های علم و فناوری و مراکز ...
بیشتر
هدف: پژوهش حاضر به مطالعه جایگاه سرمایه انسانی و کیفیت آموزش در اکوسیستم استارتآپ های ورزشی ایران پرداخته است.
روش شناسی: ماهیت تحقیق کیفی و از نوع اکتشافی است. برای جمعآوری دادهها با 16 نفر از خبرگان حوزه کارآفرینی و استارتآپ های ورزشی از بنیانگذاران استارتآپهای ورزشی، مدیران پارک های علم و فناوری و مراکز رشد، اساتید دانشگاه و نخبگان حوزه کارآفرینی ورزشی، مصاحبههای عمیق نیمهساختاریافته انجام شد. نمونهگیری به صورت هدفمند بود. سپس دادهها به روش تحلیل مضمون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: نتایج نشان داد، محتوا و سیاستهای آموزشی از طریق آموزشهای فنی، ارتباطی و مدیریتی، نیازسنجی و هدفگذاری آموزشی، آموزش جهتگیری کارآفرینانه، رویههای آموزشی، نظام ارزیابی و زیرساختهای آموزشی و پژوهشی میتواند در اکوسیستم استارتآپهای ورزشی نقشآفرینی کند؛ همچنین سرمایه انسانی از طریق دانش و مهارتهای مورد نیاز کسب و کارهای استارتآپی، قابلیتهای کارآفرینی و ویژگیهای شناختی کارآفرینان، مدیریت چابک و پویا و قابلیت تیمسازی در اکوسیستم استارتآپهای ورزشی نقش دارد.
نتیجه گیری: اینگونه به نظر می رسد که عامل سرمایه انسانی و آموزش آن به عنوان دو رکن مهم اکوسیستم استارتآپ های ورزشی نیازمند توجه جدی در ایران است. در این زمینه سیاستگذاران ورزش باید در توسعه آموزش و تحقیق برای بهبود کیفیت سرمایه انسانی و ارتقا آن در اکوسیستم استارتآپی سرمایهگذاری کنند؛ همچنین فضای حاکم بر مدارس و دانشگاههای ایران برای تربیت نیروی انسانی مورد نیاز فعالیتهای کارآفرینانه و یا استارتآپی چندان مناسب نیست؛ بنابراین، بازنگری در دورههای ارائه شده در مدارس و دانشگاهها میتواند گام مهمی در جهت بهبود اکوسیستم باشد. توسعه ارتباط صنعت و دانشگاه هم در زمینه آموزش رسمی و غیررسمی و هم برای ایجاد روحیه و جهتگیری کارآفرینی نیز مثمرثمر خواهد بود؛ همچنین آموزش صرفاً به افراد جامعه یا دانشآموزان و دانشجویان منحصر نیست، بلکه آگاهی دادن به مسئولین و سیاستگذاران و آموزش آنها نیز در بهبود کیفیت سرمایه انسانی و ارتقا اکوسیستم نقش اساسی دارد.
