آینده پژوهی در منابع انسانی در ورزش
اسماعیل شمسائی؛ لیلا سادات جمشیدیان؛ سید محمد علی میرحسینی
چکیده
پژوهش حاضر باهدف طراحی مدل منتورینگ معکوس در بستر رسانههای دیجیتال با تأکید بر توانمندسازی منابع انسانی در سازمانهای ورزشی انجامشده است. با توجه به تحولات فناوری و نقش فزاینده رسانهها در تعاملات سازمانی، منتورینگ سنتی با چالشهایی مواجه شده و الگوهای نوینتری همچون منتورینگ معکوس در حال گسترشاند. این پژوهش با رویکرد کیفی ...
بیشتر
پژوهش حاضر باهدف طراحی مدل منتورینگ معکوس در بستر رسانههای دیجیتال با تأکید بر توانمندسازی منابع انسانی در سازمانهای ورزشی انجامشده است. با توجه به تحولات فناوری و نقش فزاینده رسانهها در تعاملات سازمانی، منتورینگ سنتی با چالشهایی مواجه شده و الگوهای نوینتری همچون منتورینگ معکوس در حال گسترشاند. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش تحلیل مضمون انجام شد. مشارکتکنندگان شامل ۱۸ نفر از منتورها، منتیها، مدیران منابع انسانی و کارشناسان رسانهای فعال در حوزه ورزش بودند که به روش هدفمند و تا رسیدن به اشباع نظری انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها مصاحبه نیمهساختاریافته بود و تحلیل دادهها بر اساس الگوی ششمرحلهای براون و کلارک انجام گرفت. یافتهها در قالب پنج مضمون فراگیر، ده مضمون سازماندهنده و بیستوپنج مضمون پایه استخراج شد. مضامین فراگیر شامل بازتعریف روابط منتور - منتی، نقش رسانههای دیجیتال در بازسازی ساختار منتورینگ، چالشهای اجرایی، پیامدهای توانمندسازی منابع انسانی و الزامات سیاستگذاری و نهادی بودند. نتایج نشان داد که منتورینگ معکوس در بستر رسانهای، با ایجاد تعامل دوسویه و کاهش سلسلهمراتب، منجر به افزایش اعتماد، یادگیری متقابل، توسعه مهارتهای دیجیتال و ارتقای خودکارآمدی کارکنان میشود. درعینحال، تحقق کامل این مدل مستلزم بازنگری در ساختارهای رسمی آموزش، تدوین آییننامههای سازمانی، حمایت نهادی و فراهمسازی زیرساختهای رسانهای است. در پایان، الگویی مفهومی برای منتورینگ معکوس رسانهمحور ارائه شد که میتواند مبنای تصمیمسازی در حوزه مدیریت منابع انسانی ورزشی قرار گیرد.
