آینده پژوهی در منابع انسانی در ورزش
مهدی یوسفی؛ مجید سلیمانی؛ غلامرضا خاکساری؛ علی منصف
چکیده
هدف: پژوهش حاضر باهدف ترسیم نقشه‌راهی برای ارتقای قابلیت‌های متولیان سرمایه انسانی در زیست‌بوم ورزش قهرمانی و گذار از پارادایم‌های سنتی به رویکردهای نوین انجام پذیرفت. صنعت ورزش با تغییرات شگرفی در حوزه‌های دیجیتال و نسل‌های جدید روبروست که روش‌های کلاسیک کارگزینی دیگر پاسخگوی آن نیستند.
روش شناسی: این مطالعه ازنظر هدف، کاربردی-توسعه‌ای ...
بیشتر
هدف: پژوهش حاضر باهدف ترسیم نقشه‌راهی برای ارتقای قابلیت‌های متولیان سرمایه انسانی در زیست‌بوم ورزش قهرمانی و گذار از پارادایم‌های سنتی به رویکردهای نوین انجام پذیرفت. صنعت ورزش با تغییرات شگرفی در حوزه‌های دیجیتال و نسل‌های جدید روبروست که روش‌های کلاسیک کارگزینی دیگر پاسخگوی آن نیستند.
روش شناسی: این مطالعه ازنظر هدف، کاربردی-توسعه‌ای و از منظر روش‌شناسی، آمیخته با ماهیت اکتشافی است. مشارکت‌کنندگان شامل ۲۲ نفر از خبرگان دانشگاهی و اجرایی بودند که به روش گلوله برفی انتخاب شدند.
یافته ها: در گام نخست، از طریق تحلیل مضمون مصاحبه‌ها و پنل دلفی، ۱۲ مؤلفه محوری در قالب چهار بعد فراگیر «راهبردی»، «فناورانه»، «رفتاری» و «تخصصی» استخراج گردید. در گام دوم، جهت تبیین روابط علی و معلولی و عبور از توصیف صرف، از تحلیل ساختاری با نرم‌افزار میک‌مک استفاده شد. نتایج تحلیل ماتریس اثرات متقاطع نشان داد که سیستم در وضعیت ناپایدار قرار داشته و متغیرهای «تفکر راهبردی»، «تحلیل‌گری اطلاعات» و «ارتباطات فرامرزی» نقش پیشران‌های کلیدی و اهرمی را ایفا می‌کنند. در مرحله نهایی،با بهره‌گیری از ماتریس عدم‌قطعیت‌های بحرانی بر اساس دو محور «بلوغ دیجیتال» و «تعاملات جهانی»، چهار وضعیت آینده شامل «پرواز سیمرغ» (آرمان‌شهر)، «خطای سه ثانیه» (فروپاشی)، «جزیره هوشمند» و «ویترین شیشه‌ای» طراحی شد.
نتیجه‌گیری: یافته‌ها بیانگر آن است که بقای سازمان در دهه پیش‌رو، مستلزم پوست‌اندازی ساختاری و تبدیل‌شدن متولیان این حوزه به شرکای تجاری است که توانایی تلفیق هوش مصنوعی با مذاکرات بین‌المللی را داشته باشند. این الگو به سیاست‌گذاران کمک می‌کند تا با رصد کلان‌روندها، از شوک‌های محیطی جلوگیری کرده و مسیر حرفه‌ای‌سازی را هموار سازند.
