پیامدهای نگرشی منابع انسانی در ورزش مانند، رضایت شغلی، تعهد شغلی و سازمانی و ...
داود نصر اصفهانی؛ مهران حق پرست؛ نرگس رفیعی
چکیده
هدف این پژوهش تحلیل تفاوتهای ارزشهای کاری در نسل های مختلف نیروی انسانی در ورزش اصفهان بود.این تحقیق بهصورت کیفی و با استراتژی گراندد تئوری و رویکرد ساخت گرای چارمز، انجام شد. جامعه پژوهش شامل 15 نفر از متخصصان منابع انسانی شامل مدیران و معاونین اداره کل ورزش و جوانان، مدیران هیات های ورزشی، و اعضای هیات علمی دانشگاه های استان ...
بیشتر
هدف این پژوهش تحلیل تفاوتهای ارزشهای کاری در نسل های مختلف نیروی انسانی در ورزش اصفهان بود.این تحقیق بهصورت کیفی و با استراتژی گراندد تئوری و رویکرد ساخت گرای چارمز، انجام شد. جامعه پژوهش شامل 15 نفر از متخصصان منابع انسانی شامل مدیران و معاونین اداره کل ورزش و جوانان، مدیران هیات های ورزشی، و اعضای هیات علمی دانشگاه های استان اصفهان بود که بهصورت هدفمند انتخاب شدند. دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته تا حد اشباع نظری جمعآوری و در سه مرحله شامل کدگذاری اولیه، متمرکز، محوری تحلیل شدند. بعد از کدگذاری، 203 کد اولیه، 32 کد متمرکز و 12 کد محوری شناسایی شد. نتایج نشان داد که تفاوتهای نسلی در نیروی انسانی ورزش اصفهان در محورهایی نظیر سرمایه انسانی، جامعه شناختی، سطح دانش، سبک رهبری، مهارت، روان شناختی، ماهیت زندگی و کار، دیدگاه سیاسی، اقتصادی، فرهنگ سازمانی، نگرش قانونی و آموزشی تأثیرات قابلتوجهی دارند. نسلهای قدیمیتر به امنیت شغلی، تعهد و وفاداری تأکید دارند، در حالی که نسلهای جدیدتر به انعطافپذیری، کار تیمی و بهرهگیری از فناوریهای نوین تمایل بیشتری دارند. این تفاوتها میتوانند چالشها و فرصتهایی برای مدیریت منابع انسانی ایجاد کنند.این پژوهش نشان داد که تطبیق سیاستهای مدیریتی با نیازها و ویژگیهای نسلی میتواند به بهبود تعاملات، کاهش تعارضات و ارتقاء بهرهوری در سازمانهای ورزشی منجر شود. پیشنهاد میشود مدیران از مدل ارائهشده برای طراحی برنامههای آموزشی، سیاستهای انگیزشی و تقویت تعاملات میاننسلی بهرهگیرند. این تحقیق بهدلیل محدودیت جامعه پژوهش و روش کیفی، پیشنهاداتی برای گسترش و تعمیمپذیری در تحقیقات آتی ارائه میدهد.
کارکردهای مدیریت منابع انسانی در ورزش
مهسا قصاب زاده؛ محسن منوچهری نژاد؛ مینا حکاک زاده
چکیده
هدف: هدف از تحقیق حاضر طراحی الگوی توسعه جذابیت سازمانی برای حضور منابع انسانی نخبه در ادارات ورزش و جوانان بود. روششناسی: روش تحقیق حاضر، با رویکرد کیفی به روش داده بنیاد (مدل سیستماتیک اشتراوس و کوربین) است که ازنظر هدف بنیادی و ازنظر جمعآوری دادهها بهصورت میدانی انجام گرفت. جامعه آماری تحقیق حاضر، شامل نخبگان دانشگاهی در حوزه ...
بیشتر
هدف: هدف از تحقیق حاضر طراحی الگوی توسعه جذابیت سازمانی برای حضور منابع انسانی نخبه در ادارات ورزش و جوانان بود. روششناسی: روش تحقیق حاضر، با رویکرد کیفی به روش داده بنیاد (مدل سیستماتیک اشتراوس و کوربین) است که ازنظر هدف بنیادی و ازنظر جمعآوری دادهها بهصورت میدانی انجام گرفت. جامعه آماری تحقیق حاضر، شامل نخبگان دانشگاهی در حوزه مدیریت منابع انسانی و مدیریت ورزشی (سابقه انجام حداقل دو پژوهش در زمینه موضوع پژوهش)، نخبگان ورزشی شامل مدالآوران ورزشی زن و مرد (با تحصیلات حداقل کاردانی) و مدیران وزارت ورزش و جوانان کشور میباشد که به روش نمونهگیری هدفمند انتخابشدهاند (22 نفر). تجزیهوتحلیل دادهها جهت کدگذاری باز، محوری و گزینشی از رویکرد کیفی گراندد تئوری استفاده شد و با تحلیل مصاحبهها، کدگذاری باز انجام گرفت. یافتهها: الگوی توسعه جذابیت سازمانی برای حضور نخبگان در ادارات ورزش و جوانان، متأثر از شرایط علی (مسئولیت اجتماعی، فاکتورهای سازمانی، شهرت سازمانی، منابع انسانی و فاکتورهای اخلاقی) است و با در نظر گرفتن راهبردهای استخراجی (ارتباطات/ مدیریتی / مالی) که متأثر از شرایط زمینهای (فرهنگ سازمان، ویژگیهای محیط کار و فناوری) و شرایط مداخلهگر (قوانین و مقررات، اقتصادی و آمادگی نخبگان ورزشی) میباشد، میتوان شاهد ظهور پیامدهایی نظیر بهبود شهرت سازمانی، بهرهوری، کیفیت کاری، دستیابی به اهداف سازمانی، مشارکت بیشتر ورزشکاران، رضایت و وفاداری شغلی و بروز رفتارهای شهروندی سازمانی بود.
فناوریهای نوین و شبکههای اجتماعی و توسعه منابع انسانی در ورزش
معصومه مجیدی پرست؛ حسین خردمندیان؛ علی اصغری صارم؛ محمد جلیلوند
چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر اولویتبندی استراتژیهای تامین و نگهداشت نیروی انسانی در مراحل مختلف چرخه عمر در استارتآپهای ورزشی ایران بود. روششناسی: این پژوهش از نوع تفسیری، کاربردی و کمی بود که به شکل پیمایشی انجام شد. مشارکتکنندگان پژوهش اساتید دانشگاهی مدیریت ورزشی، مدیریت منابع انسانی و مدیران استارتآپهای ورزشی بودند که 16 ...
بیشتر
هدف: هدف پژوهش حاضر اولویتبندی استراتژیهای تامین و نگهداشت نیروی انسانی در مراحل مختلف چرخه عمر در استارتآپهای ورزشی ایران بود. روششناسی: این پژوهش از نوع تفسیری، کاربردی و کمی بود که به شکل پیمایشی انجام شد. مشارکتکنندگان پژوهش اساتید دانشگاهی مدیریت ورزشی، مدیریت منابع انسانی و مدیران استارتآپهای ورزشی بودند که 16 نفر از آنان بهصورت هدفمند و در درسترس به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. جهت جمعآوری دادهها از پرسشنامه بستهپاسخ و جهت تجزیه و تحلیل دادهها از نرمافزار اکسپرچویس و روش تحلیل سلسله مراتبی استفاده شد.یافتهها: در بخش مربوط به تامین منابع انسانی، به غیر از مرحله بلوغ تجارت و خروج که استراتژیهای درونسازمانی از اولویت بالاتری برخوردار بودند، در مابقی مراحل چرخه عمر استارتاپها، استراتژیهای برونسازمانی در اولویت بالاتری قرار دارند. همچنین اولویتبندی استراتژیهای نگهداشت منابع انسانی نشان داد که هیچیک از سه دسته استراتژیها نسبت به دیگری از اولویت بالاتری برخوردار نیست و در تمام مراحل چرخه عمر نسبت به شرایط حاکم بر استارتاپها، میتوان از هر سه دسته استراتژی مالی، آموزشی و عدالتمحوری به طور یکسان استفاده کرد. در این پژوهش همچنین استراتژیهای درون و برونسازمانی تامین و استراتژیهای مالی، آموزشی و عدالتمحوری نگهداشت منابع انسانی به طور جداگانه اولویتبندی شدند. نتیجهگیری: در مراحل مختلف چرخه عمر استارتاپهای ورزشی در زمینه تامین و نگهداشت منابع انسانی باید استراتژی متناسب با شرایط حاکم بر سازمان را اتخاذ کرد.
کارکردهای مدیریت منابع انسانی در ورزش
فاطمه رضاپور؛ نسرین عزیزیان کهن
چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف تحلیل عملکرد کاروان ایران در رویداد پارا المپیک 2020 توکیو انجام شد.روششناسی: روش پژوهش به شیوه کیفی و مبتنی بر نظریه پردازی داده بنیاد بود. تجزیه و تحلیل اطلاعات به روش گلیزر (1992) انجام شد. برای جمع آوری دادهها از مصاحبه استفاده شد. مشارکت کنندگان پژوهش مسئولان فدراسیونها، مربیان حرفهای و ورزشکاران حرفهای ...
بیشتر
هدف: پژوهش حاضر با هدف تحلیل عملکرد کاروان ایران در رویداد پارا المپیک 2020 توکیو انجام شد.روششناسی: روش پژوهش به شیوه کیفی و مبتنی بر نظریه پردازی داده بنیاد بود. تجزیه و تحلیل اطلاعات به روش گلیزر (1992) انجام شد. برای جمع آوری دادهها از مصاحبه استفاده شد. مشارکت کنندگان پژوهش مسئولان فدراسیونها، مربیان حرفهای و ورزشکاران حرفهای شرکتکننده ایران در پاراالمپیک 2020 توکیو بودند. روایی و پایایی پژوهش از طریق معیارهای اعتبار، انتقال پذیری، قابلیت اعتماد و تاییدپذیری، تایید شد.یافتهها: بعد از کدگذاری مرحله به مرحله با توجه به روش گلیزر، تعداد 90 کد نهایی به دست آمد، که در 17 مقوله فرعی و 4 مقوله اصلی عملکرد فدراسیونها و کمیته ملی پاراالمپیک، عملکرد کادرفنی، عملکرد ورزشکاران، عملکرد جامعه و سازمانها تحلیل شدند. نتایج نشان داد که عملکرد کمیته ملی پاراالمپیک و فدراسیونها، عملکرد کادرفنی، عملکرد ورزشکاران و عملکرد جامعهها و سازمانهای مرتبط به کاروان پارالمپیک ایران در رویداد پاراالمپیک 2020 توکیو، عملکرد مثبت و روبه رشدی بود. موانع و مشکلاتی نیز در کاروان پاراالمپیک ایران وجود داشت.نتیجهگیری: نتایج پژوهش نشان داد که عملکرد کمیته ملی پاراالمپیک و فدراسیون از لحاظ مدیریتی، برنامهریزی، هدف گذاری و فراهم کردن تجهیزات، عملکرد قابل قبولی بود. از مهم ترین مشکلات، نداشتن شغل پارا ورزشکاران بود. عملکرد کادر فنی و روانشناس از نکات مثبت کاروان پاراالمپیک بود. از مهمترین نکات مثبت کاروان پاراالمپیک، وجود ورزشکاران با انگیزه و تلاشگر بود. همچنین عملکرد جامعه و سازمانها، نشان دهنده ظرفیت بالای ورزش معلولین، حمایتهای بیشتر جامعه به نسبت پاراالمپیک های پیشین بود.
آینده پژوهی در منابع انسانی در ورزش
فرناز دیزانی مکتبی؛ رضا نیک بخش؛ ابوالفضل فراهانی؛ علی محمد صفانیا
چکیده
چکیده هدف: شناخت عوامل کلیدی مؤثر بر نظام های مختلف در هر سازمانی میتواند بسترساز و راهنمای تدوین نقشه راه و سناریوهای توسعه در آینده آن نظام باشد. با توجه به اهمیت این مسئله، این تحقیق عوامل کلیدی مؤثر بر آینده نظام مدیریت استعداد منابع انسانی در سازمان ورزش شهرداری را با رویکرد تحلیل ساختاری شناسایی کرده است. روششناسی: این پژوهش ...
بیشتر
چکیده هدف: شناخت عوامل کلیدی مؤثر بر نظام های مختلف در هر سازمانی میتواند بسترساز و راهنمای تدوین نقشه راه و سناریوهای توسعه در آینده آن نظام باشد. با توجه به اهمیت این مسئله، این تحقیق عوامل کلیدی مؤثر بر آینده نظام مدیریت استعداد منابع انسانی در سازمان ورزش شهرداری را با رویکرد تحلیل ساختاری شناسایی کرده است. روششناسی: این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی، از لحاظ ماهیت اکتشافی است که براساس روش آینده پژوهی انجام شده است. داده های نظری با روش اسنادی و داده های تجربی با روش پیمایشی بر اساس روش دلفی جمع آوری گردید. مشارکت کنندگان در پژوهش 20 نفر از خبرگان در حوزه سازمانهای ورزشی بودند که بهصورت نمونهگیری هدفمند از نوع قضاوتی انتخاب شدند. جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات از رویکرد تحلیل ساختاری و نرم افزار Micmac استفاده شده است.یافتهها: نتایج این پژوهش نشان داد پراکندگی متغیرهای کلیدی بر آینده نظام مدیریت استعداد منابع انسانی در سازمان ورزش شهرداری سیستمی ناپایدار دارند و از میان 34 عامل بررسیشده در این پژوهش، 10 عامل (انتظارات شغلی، تنوع مهارتی، پویایی شغلی، مهارتگرایی، نظام جبران خدمات، سبک مدیریت، شیوه استخدام، تغییرات جمعیتی، سیاستهای ملی و منطقهای و فناوری اطلاعات) کلیدیترین نقش را در آینده نظام مدیریت استعداد در سازمان ورزش شهرداری داشتند.نتیجه گیری: با توجه به نتایج ، اگر نیروها و روندهای کلیدی اثرگذار بر آینده نظام مدیریت استعدادتکامل پیدا کنند ، رضایت شغلی، پایگاه اجتماعی، تعلق و وابستگی، هویت شغلی، رفاه کارکنان، تعهد سازمانی و استقلال شغلی منابع انسانی به مراتب بیشتر می شود.
