آینده پژوهی در منابع انسانی در ورزش
فاطمه امیری قلعه رشیدی؛ سپیده قطنیان؛ زهره افشارمند؛ مطهره مصلحی
چکیده
هدف: هدف از این پژوهش، ارائه الگوی مدیریت بحران در مجموعههای ورزشی شهرداری تهران با تأکید بر منابع انسانی بود.
روششناسی: روش پژوهش از نوع کیفی و با رویکرد گلیزر بود. مشارکتکنندگان شامل اساتید، مدیران ورزش شهرداری، مدیران مجموعههای ورزشی بود. نمونهگیری به تعداد قابل کفایت و با روش قضاوتی بر مبنای رسیدن به اشباع نظری انجام ...
بیشتر
هدف: هدف از این پژوهش، ارائه الگوی مدیریت بحران در مجموعههای ورزشی شهرداری تهران با تأکید بر منابع انسانی بود.
روششناسی: روش پژوهش از نوع کیفی و با رویکرد گلیزر بود. مشارکتکنندگان شامل اساتید، مدیران ورزش شهرداری، مدیران مجموعههای ورزشی بود. نمونهگیری به تعداد قابل کفایت و با روش قضاوتی بر مبنای رسیدن به اشباع نظری انجام شد (20 نفر). ابزار پژوهش شامل مطالعه کتابخانهای نظامند و مصاحبههای اکتشافی ساختارمند بود. روایی ابزار بر اساس اعتبار حقوقی و علمی نمونه، نظر خبرگان و توافق بین کدگذاران ارزیابی و تأیید گردید. جهت تحلیل یافتهها از روش کدگذاری مفهومی چندمرحلهای با رویکرد گلیزری استفاده شد.
یافتهها: سه مقوله اصلی بهمنظور تدوین الگوی مدیریت بحران در مجموعههای ورزشی شهرداری تهران با تأکید بر منابع انسانی وجود داشت. کد محوری "قبل از وقوع بحران" که دارای مقولههای توانمندسازی منابع انسانی، هماهنگی و برنامهریزی بود. کد محوری "حین وقوع بحران" که دارای مقولههای مدیریتی، روانشناختی و ارتباطی و کد محوری "بعد از وقوع بحران" که شامل ارزیابی و اصلاح و بازخورد بود.
نتیجهگیری: توجه به الگو ایجاد شده میتواند فرایند برنامهریزی و پاسخ به بحران مجموعههای ورزشی شهرداری تهران را ایجاد نماید و بستری در جهت بهرهگیری از تمامی ظرفیتهای انسانی را فراهم نماید.
عباس سبحانی؛ رضا اندام؛ حسن بحرالعلوم؛ رسول فرجی
چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش مدیریت و برنامهریزی در مدیریت امنیت گردشگری ورزشی ایران بود. پژوهش به لحاظ هدف کاربردی، از نظر شیوة گردآوری دادهها توصیفی- پیمایشی و براساس رویکرد تحقیق از نوع آمیخته بود؛ جهت شناسایی عوامل مؤثر بر مدیریت امنیت گردشگران ورزشی از روش کیفی شامل هفده مصاحبه نیمه ساختار یافته به صورت هدفمند و با استفاده ...
بیشتر
هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش مدیریت و برنامهریزی در مدیریت امنیت گردشگری ورزشی ایران بود. پژوهش به لحاظ هدف کاربردی، از نظر شیوة گردآوری دادهها توصیفی- پیمایشی و براساس رویکرد تحقیق از نوع آمیخته بود؛ جهت شناسایی عوامل مؤثر بر مدیریت امنیت گردشگران ورزشی از روش کیفی شامل هفده مصاحبه نیمه ساختار یافته به صورت هدفمند و با استفاده از نمونهگیری گلوله برفی استفاده شد؛ در این مرحله پرسشنامهای 31 گویه ای طراحی و ساخته شد. در مرحله دوم پژوهش (بخش کمی) تعداد 240 نفر به عنوان نمونه به پرسشنامه پاسخ دادند. داده های جمع آوری شده با استفاده از تحلیل عاملی اکتشافی جهت تعیین عامل ها و سپس با استفاده از تحلیل عاملی تاییدی مرتبه اول و دوم جهت تعیین اثرات گویه ها و عامل های شناسایی شده بر امنیت گردشگران ورزشی مورد تحلیل قرار گرفتند. براساس نتایج بخش کیفی عامل مدیریت و برنامه ریزی به عنوان یکی از مؤلفه های اصلی مؤثر برمدیریت امنیت گردشگری ورزشی شناسایی شد؛ همچنین مشخص شد عوامل مدیریت منابع انسانی، مدیریت برگزاری رویداد، مدیریت ریسک، مدیریت بحران و همکاری سازمان های برگزار کننده رویداد به ترتیب با بارهای عاملی 89/0، 84/0، 79/0، 81/0 و 82/0 به عنوان مؤلفه های تشکیل دهنده عامل مدیریت و برنامه ریزی بر امنیت گردشگران ورزشی تاثیر گذار است. به طور کلی توجه مدیران و متصدیان برگزاری رویدادهای ورزشی به مسئله مدیریت و برنامه ریزی صحیح رویداد و اندیشیدن تمهیدات لازم در این زمینه می تواند تا حدود زیادی باعث ارتقای امنیت گردشگران ورزشی گردد.