دانشگاه صنعتی شاهرود مدیریت منابع انسانی در ورزش 2383-1499 4 2 2017 06 22 تاثیر برنامه‌ریزی راهبردی بر اثربخشی سازمانی با نقش میانجی انعطاف‌پذیری سازمانی 147 162 1002 10.22044/shm.2017.4983.1402 FA علی احمدی عضو هیئت علمی دانشگاه پیام نور بهرام یوسفی دانشیار مدیریت ورزشی، دانشگاه رازی حسین عیدی استادیار مدیریت ورزشی، دانشگاه رازی شیرین زردشتیان استادیار مدیریت ورزشی، دانشگاه رازی Journal Article 2016 11 03 هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر برنامه‌ریزی راهبردی بر اثربخشی سازمانی با نقش میانجی انعطاف‌پذیری سازمانی با ارایه یک مدل در وزارت ورزش و جوانان و فدراسیون‌های ورزشی انجام گرفت. <br /> روش شناسی: روش پژوهش از نوع توصیفی و همبستگی و مبتنی بر مدل معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه مدیران ارشد، میانی و عملیاتی شاغل در وزارت ورزش و جوانان و فدراسیون‌های ورزشی در سال 1395 تشکیل دادند. با توجه به تعداد کم جامعه آماری، تعداد نمونه برابر با تعداد جامعه در نظر گرفته شد. تعداد 60 پرسشنامه توزیع گردید و در مجموع 46 پرسشنامه مورد سنجش قرار گرفت. از پرسشنامه اصلاح شده برنامه‌ریزی راهبردی و انعطاف پذیری سازمانی یزدان‌پناه و سلطانی (1393) و پرسشنامه 20 سوالی اثربخشی سازمانی هسو (2002) استفاده شدکه پایایی آنها با روش آلفای کرونباخ تایید شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها نیز با استفاده از نرم‌افزارهای spss نسخه 20 و pls نسخه 3 انجام شد. <br /> یافته‌ها: نتایج مدل معادلات ساختاری نشان داد برنامه‌ریزی راهبردی بر انعطاف‌پذیری سازمانی و انعطاف‌پذیری سازمانی نیز بر اثربخشی سازمانی اثر مثبت و معنادار داشت و نقش واسطه‌ای انعطاف‌پذیری در ارتباط میان برنامه‌ریزی راهبردی و اثربخشی تایید شد. همچنین از بین متغیرهای انعطاف‌پذیری سازمانی، انعطاف‌پذیری تکنولوژی و پژوهشی اثر معناداری بر اثربخشی سازمانی نداشتند. اما به ترتیب متغیرهای انعطاف‌پذیری آموزشی، انعطاف‌پذیری ساختاری و انعطاف‌پذیری مالی بیشترین تاثیر را بر اثربخشی سازمانی داشتند. <br /> نتیجه‌گیری: توصیه می شود به منظور تقویت عوامل انعطاف‌پذیری آموزشی، انعطاف‌پذیری ساختاری و انعطاف‌پذیری مالی در سازما‌‎ن‌های ورزشی بکار بست تا اثربخشی برنامه‌های راهبردی تقویت گردد. https://shm.shahroodut.ac.ir/article_1002_958244f3074fdb35dc8f5abba37040ef.pdf