دانشگاه صنعتی شاهرود مدیریت منابع انسانی در ورزش 2383-1499 6 2 2019 06 22 Effect of Human Resource Efficiency on Organizational Effectiveness; Mediating Role of Organizational Innovation اثر شایسته سالاری منابع انسانی بر اثربخشی سازمانی؛ نقش میانجی نوآوری سازمانی 195 205 1526 10.22044/shm.2019.7103.1759 FA حسین عیدی استادیار مدیریت ورزشی دانشگاه رازی جواد کریمی دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی دانشگاه رازی مسعود محمدی عسکرآبادی دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت ورزشی دانشگاه رازی Journal Article 2018 05 23 <strong>Purpose:</strong> The purpose of this work was to explain the effect of human resource competence on the organizational effectiveness considering the role of mediator of organizational innovation. <strong>Methodology:</strong> The research method used in this work was descriptive-survey, and in terms of the applied purpose. The statistical population of all employees of the sports and youth departments in the western provinces of Kermanshah, Kurdistan, Ilam, and Lorestan was 440 people. The statistical sample was determined on a Morgan table (200 people), randomly clustered. In order to measure the variables of the work, the meritocracy questionnaire (Moslehi, 2012), organizational innovation (Sarmad <em>et al</em>., 2011), and organizational effectiveness (Hui <em>et al</em>., 2009) were used. The validity of the questionnaires was confirmed using the comments made by nine management professors and sports specialist. The reliability of the instruments was confirmed by Cronbach's alpha (worthy of 0.932, innovation 0.85, and effectiveness of 0.927). For data analysis, the confirmatory factor analysis and structural equations were used. <strong>Findings:</strong> According to the findings of the work, meritocracy had the highest impact with a coefficient of 0.85 on innovation. Thus, it was 0.73 effective. Innovation also had an impact of 0.24 on effectiveness. Also, meritocracy was indirectly influenced by effectiveness through innovation. <strong>Conclusion:</strong> Based upon the research findings, increasing the negotiation and participation of employees in decision-making, empowerment based on employee competencies, and creating a space based on the trust of managers and staff can be effective in organizational effectiveness. هدف: هدف از پژوهش حاضر تبیین اثر شایسته‌سالاری منابع انسانی بر اثربخشی سازمانی؛ نقش میانجی نوآوری سازمانی در کارکنان ادارات کل ورزش و جوانان غرب کشور بود.<br />روش شناسی: روش تحقیق توصیفی-پیمایشی و از نظر هدف کاربردی است. جامعه آماری کلیه کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان‌های غرب کشور (کرمانشاه، کردستان، ایلام و لرستان) به تعداد 440 نفر بود. نمونة آماری بر اساس جدول مورگان (200 نفر)، به صورت تصادفی- خوشه‌ای تعیین شد برای اندازه‌گیری متغیرهای تحقیق از پرسشنامه شایسته‌سالاری (مصلحی، 1391)؛ نوآوری سازمانی (سرمد و همکاران، ۱۳۹۰) و اثربخشی سازمانی (هوی و همکارانش، ۲۰۰۹) استفاده شد. روایی پرسشنامه‌ها با استفاده از نظرات 9 نفر از اساتید مدیریت و متخصص ورزشی تأیید گردید، پایایی ابزارها با آزمون آلفای کرونباخ (شایسته‌سالاری 932/0، نوآوری 855/0 و اثربخشی 927/0) تأیید شد. جهت تحلیل داده‌ها از روش تحلیل عاملی تاییدی و معادلات ساختاری در نرم افزارهای Spss25 و Amos24 استفاده گردید.<br />یافته‌ها: براساس یافته‌های تحقیق، شایسته‌سالاری بیشترین تأثیر را با ضریب اثر 85/0 بر نوآوری داشته است و سپس به میزان 73/0 بر اثربخشی تاثیرگذار بود. نوآوری نیز به میزان 24/0 بر اثربخشی تاثیرگذار بود همچنین شایسته‌سالاری به طور غیرمستقیم و از طریق نوآوری نیز به میزان 20/0 بر اثربخشی تاثیرگذار بود.<br />نتیجه گیری: بر اساس یافته های پژوهش، افزایش مذاکره و مشارکت کارکنان در تصمیم گیری ها، تفویض اختیار بر اساس شایستگی های کارکنان، ایجاد فضایی مبتنی بر اعتماد دو سویه مدیر و کارکنان می تواند در اثربخشی سازمانی موثر باشد. https://shm.shahroodut.ac.ir/article_1526_e92952e2159ee0edacbbbee89c2ab9f3.pdf