دانشگاه صنعتی شاهرود مدیریت منابع انسانی در ورزش 2383-1499 7 2 2020 06 21 Role of Employer Branding in Individual and Organizational Performance of Human Resources in Selected Iran Sports Federations نقش برندسازی کارفرما بر عملکرد فردی و سازمانی نیروی انسانی در فدراسیون‌های منتخب ورزشی 405 420 1781 10.22044/shm.2020.8702.2037 FA محمد حسین قربانی استادیار مدیریت ورزشی پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی، تهران، ایران فاطمه معظمی گودرزی کارشناس‌ارشد مدیریت ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه دانش البرز، قزوین، ایران حمید رضا صفری جعفرلو استادیار مدیریت ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه جهرم، جهرم، ایران Journal Article 2019 07 15 <strong>Summary</strong> Due to the lack of research works on the employer brand in sports federations and the need to understand the importance of this factor on their performance, the purpose of this work is to investigate the effect of the employer branding on the individual and organizational performance of human resources in the Iranian sports federations. <strong>Introduction</strong> In the recent years, the staff loyalty to organizations has sharply declined, and this crisis, especially in the case of the elite human resources, can be irreparable. Under these circumstances, the employer branding is so important to implement the right planning for the successful management of valuable human resources and the potential talents of the organization. The findings of the research work on the employer branding in sports can provide a great knowledge for the managers of sports organizations in the current competitive conditions. <strong>Methodology and Approach</strong> This research work was applied in terms of purpose, and it was descriptive/correlation in terms of method. The statistical population of this work consisted of 15 sport federations in Iran, which included 300 presidents, vice presidents, general secretaries, committee’s managers, coaches, referees, and experts. The statistical sample was considered equal to the total population, and after the distribution of the questionnaire, 248 were completed and entered into the research process. For data collection, three questionnaires were used including the organizational performance questionnaire of Yang <em>et al</em>. (2004), the individual performance questionnaire of Paterson and Breton (1992), and the employer branding questionnaire of Ewing and Hah (2005). The descriptive and inferential statistics were used in order to analyze the data obtained. In order to test the hypotheses and modeling, the structural equation modeling and confirmatory factor analysis were used. <strong>Results and Conclusion</strong> The findings of this work showed that the employer branding had a significant positive effect on the individual and organizational performance, and the individual performance had a positive and significant effect on the organizational performance. Also, the model of employer branding had an impact on the individual and organizational performance of human resources in the Iranian sports federations. According to the research findings, the employer branding plays a significant role in explaining the organizational performance (β = 0.70, t = 8.03) and the individual performance (β = 0.92, 47). Also, the personal performance had a significant effect on the organizational performance (β = 0.94, t = 10.22). Also, the model of the effect of the employer branding on the individual and organizational performance of human resources in the Iranian sport federations was suitable. According to the research findings, the implementation of the employer branding in sports federations will increase their performance and efficiency, and the sports federation managers and policymakers can use branding as a leverage to develop the performance. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر برند کار فرما بر عملکرد فردی و سازمانی نیروی انسانی در فدراسیون‌های ورزشی ایران انجام شده است. <br />روش شناسی: این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و به لحاظ ماهیت و روش، توصیفی/ همبستگی می‌باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل 300 نفر از روئسا، نائب رئیسان، اعضای مجمع، کارشناسان، دبیران، مدیران کمیته‌ها، مربیان و داوران مطلع در 15 فدراسیون‌ ورزشی منتخب می‌باشد. با استفاده از روش سرشماری، نمونه آماری برابر با جامعه در نظر گرفته شد و برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه‌های برندسازی کارفرمایی برتون، اوینگ و هاه (2005)، عملکرد سازمانی یانگ و همکاران (2004) و عملکرد فردی پترسون (1992) استفاده شده است. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها در راستای آزمون فرضیه‌ها و مدل‌سازی از مدل معادلات ساختاری و تحلیل عاملی تاییدی استفاده شد و داده‌های پژوهش با استفاده از نرم افزار pls و spss مورد تحلیل قرار گرفت. <br />یافته ها: با توجه به یافته‌های پژوهش می‌توان گفت، برند-سازی کار‌فرمایی، سهم قابل توجهی در تبیین عملکرد سازمانی (70/0=β، 03/8=t) و عملکرد فردی (92/0=β، 47/10=t) و همچنین عملکرد فردی اثر معنی داری بر عملکرد سازمانی (94/0=β، 22/10=t) دارا است. همچنین مدل اثر برندسازی کارفرمایی بر عملکرد فردی و سازمانی نیروی انسانی در فدراسیون‌های ورزشی ایران دارای برازش می‌باشد.<br />نتیجه گیری: طبق یافته‌های پژوهش، پیاده‌سازی برند کارفرما در فدراسیون‌های ورزشی موجب افزایش عملکرد و کارایی آنها می‌شود و مدیران و سیاست‌گذاران فدراسیون‌های ورزشی می‌توانند از برندسازی به عنوان اهرمی جهت توسعه عملکرد بهره گیرند.<br />کلید واژه‌ها: برندسازی کارفرمایی، عملکرد سازمانی، عملکرد فردی، فدراسیون‌های ورزشی ایران. https://shm.shahroodut.ac.ir/article_1781_a6cdd0c764d5551313f40216e1ee4667.pdf