آموزش، یادگیری و توسعه منابع انسانی در ورزش
حکیمه متفکری؛ نجف آقائی؛ فریبا عسکریان؛ محمدحسن پیمان فر
چکیده
هدف: پژوهش حاضر به مطالعه جایگاه سرمایه انسانی و کیفیت آموزش در اکوسیستم استارتآپ های ورزشی ایران پرداخته است.
روش شناسی: ماهیت تحقیق کیفی و از نوع اکتشافی است. برای جمعآوری دادهها با 16 نفر از خبرگان حوزه کارآفرینی و استارتآپ های ورزشی از بنیانگذاران استارتآپهای ورزشی، مدیران پارک های علم و فناوری و مراکز ...
بیشتر
هدف: پژوهش حاضر به مطالعه جایگاه سرمایه انسانی و کیفیت آموزش در اکوسیستم استارتآپ های ورزشی ایران پرداخته است.
روش شناسی: ماهیت تحقیق کیفی و از نوع اکتشافی است. برای جمعآوری دادهها با 16 نفر از خبرگان حوزه کارآفرینی و استارتآپ های ورزشی از بنیانگذاران استارتآپهای ورزشی، مدیران پارک های علم و فناوری و مراکز رشد، اساتید دانشگاه و نخبگان حوزه کارآفرینی ورزشی، مصاحبههای عمیق نیمهساختاریافته انجام شد. نمونهگیری به صورت هدفمند بود. سپس دادهها به روش تحلیل مضمون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: نتایج نشان داد، محتوا و سیاستهای آموزشی از طریق آموزشهای فنی، ارتباطی و مدیریتی، نیازسنجی و هدفگذاری آموزشی، آموزش جهتگیری کارآفرینانه، رویههای آموزشی، نظام ارزیابی و زیرساختهای آموزشی و پژوهشی میتواند در اکوسیستم استارتآپهای ورزشی نقشآفرینی کند؛ همچنین سرمایه انسانی از طریق دانش و مهارتهای مورد نیاز کسب و کارهای استارتآپی، قابلیتهای کارآفرینی و ویژگیهای شناختی کارآفرینان، مدیریت چابک و پویا و قابلیت تیمسازی در اکوسیستم استارتآپهای ورزشی نقش دارد.
نتیجه گیری: اینگونه به نظر می رسد که عامل سرمایه انسانی و آموزش آن به عنوان دو رکن مهم اکوسیستم استارتآپ های ورزشی نیازمند توجه جدی در ایران است. در این زمینه سیاستگذاران ورزش باید در توسعه آموزش و تحقیق برای بهبود کیفیت سرمایه انسانی و ارتقا آن در اکوسیستم استارتآپی سرمایهگذاری کنند؛ همچنین فضای حاکم بر مدارس و دانشگاههای ایران برای تربیت نیروی انسانی مورد نیاز فعالیتهای کارآفرینانه و یا استارتآپی چندان مناسب نیست؛ بنابراین، بازنگری در دورههای ارائه شده در مدارس و دانشگاهها میتواند گام مهمی در جهت بهبود اکوسیستم باشد. توسعه ارتباط صنعت و دانشگاه هم در زمینه آموزش رسمی و غیررسمی و هم برای ایجاد روحیه و جهتگیری کارآفرینی نیز مثمرثمر خواهد بود؛ همچنین آموزش صرفاً به افراد جامعه یا دانشآموزان و دانشجویان منحصر نیست، بلکه آگاهی دادن به مسئولین و سیاستگذاران و آموزش آنها نیز در بهبود کیفیت سرمایه انسانی و ارتقا اکوسیستم نقش اساسی دارد.
آینده پژوهی در منابع انسانی در ورزش
ایمان حسنوند؛ معصومه کلاته سیفری؛ سید محمد حسین رضوی
چکیده
هدف : این مطالعه با هدف آینده پژوهی شرکتهای دانشبنیان در حوزه صنعت ورزش ایران انجام شد.روش شناسی : روش پژوهش مورد استفاده در این مطالعه، آمیخته (کیفی ـ کمی) بود. جامعه هدف پژوهش خبرگان آگاه به موضوع تحقیق بودند که برحسب انتخاب هدفمند، تعداد 18 نفر بهعنوان نمونه تحقیق انتخاب شدند. ابزار جمعآوری ...
بیشتر
هدف : این مطالعه با هدف آینده پژوهی شرکتهای دانشبنیان در حوزه صنعت ورزش ایران انجام شد.روش شناسی : روش پژوهش مورد استفاده در این مطالعه، آمیخته (کیفی ـ کمی) بود. جامعه هدف پژوهش خبرگان آگاه به موضوع تحقیق بودند که برحسب انتخاب هدفمند، تعداد 18 نفر بهعنوان نمونه تحقیق انتخاب شدند. ابزار جمعآوری دادههای کیفی مصاحبههایعمیق و دادههای کمی پرسشنامههای محقق ساخته بود. دادههای کیفی جهت شناسایی شاخصهای مؤثر بر آینده شرکتهای دانشبنیان در حوزه صنعت ورزش با شیوه تحلیل مضمون مبتنی بر مدل براون و کلارک و دادههایکمی با استفاده از تکنیک تحلیل اثرات متقابل و سناریونویسی تحلیل شد و برای این منظور از نرمافزارهای مکسکیودا، میکمک و سناریوویزارد استفاده گردید.یافته ها : بعد از تحلیل دادهها، 203 مفهوم اولیه در قالب 33 مضمون فرعی و 23 مضمون اصلی مؤثر بر شرکتهای دانشبنیان دستهبندی شدند. نتایج نشان داد، شرکتهای دانشبنیان در حوزه صنعت ورزش ایران در آینده متاثر از 23 شاخص خواهد بود، اما از بین آنها شاخصهای تجاریسازی، کارآفرینی، جهانیسازی، توجه رسانه، نیروی انسانی و مرزگستری شاخصهایکلیدی هستند که آینده شرکتهای دانشبنیان در صنعت ورزش را دستخوش تغییر خواهد نمود. در نهایت بر اساس این شاخصها، 10 سناریو با احتمال وقوع و سازگاری بالا در آینده شرکتهای دانشبنیان ترسیم شد.نتیجه گیری : با توجه به یافتهها، شرکتهای دانشبنیان نقش مهمی در اثربخشی تولید، تبلور دانش در محصولات و خدمات جدید، ارتقای سطح اقتصاد و رفاه و تولید ثروت و ارزش افزوده در حوزه ورزش ایفا میکنند. هر اندازه که شرکتهای دانشبنیان از دانش، خلاقیت و نوآوری در ساختارهای خود بیشتر استفاده کنند، بر ارزش آن افزوده میشود.
حسین عیدی؛ جواد کریمی؛ مسعود محمدی عسکرآبادی
چکیده
هدف: هدف از پژوهش حاضر تبیین اثر شایستهسالاری منابع انسانی بر اثربخشی سازمانی؛ نقش میانجی نوآوری سازمانی در کارکنان ادارات کل ورزش و جوانان غرب کشور بود.روش شناسی: روش تحقیق توصیفی-پیمایشی و از نظر هدف کاربردی است. جامعه آماری کلیه کارکنان ادارات ورزش و جوانان استانهای غرب کشور (کرمانشاه، کردستان، ایلام و لرستان) به تعداد 440 نفر ...
بیشتر
هدف: هدف از پژوهش حاضر تبیین اثر شایستهسالاری منابع انسانی بر اثربخشی سازمانی؛ نقش میانجی نوآوری سازمانی در کارکنان ادارات کل ورزش و جوانان غرب کشور بود.روش شناسی: روش تحقیق توصیفی-پیمایشی و از نظر هدف کاربردی است. جامعه آماری کلیه کارکنان ادارات ورزش و جوانان استانهای غرب کشور (کرمانشاه، کردستان، ایلام و لرستان) به تعداد 440 نفر بود. نمونة آماری بر اساس جدول مورگان (200 نفر)، به صورت تصادفی- خوشهای تعیین شد برای اندازهگیری متغیرهای تحقیق از پرسشنامه شایستهسالاری (مصلحی، 1391)؛ نوآوری سازمانی (سرمد و همکاران، ۱۳۹۰) و اثربخشی سازمانی (هوی و همکارانش، ۲۰۰۹) استفاده شد. روایی پرسشنامهها با استفاده از نظرات 9 نفر از اساتید مدیریت و متخصص ورزشی تأیید گردید، پایایی ابزارها با آزمون آلفای کرونباخ (شایستهسالاری 932/0، نوآوری 855/0 و اثربخشی 927/0) تأیید شد. جهت تحلیل دادهها از روش تحلیل عاملی تاییدی و معادلات ساختاری در نرم افزارهای Spss25 و Amos24 استفاده گردید.یافتهها: براساس یافتههای تحقیق، شایستهسالاری بیشترین تأثیر را با ضریب اثر 85/0 بر نوآوری داشته است و سپس به میزان 73/0 بر اثربخشی تاثیرگذار بود. نوآوری نیز به میزان 24/0 بر اثربخشی تاثیرگذار بود همچنین شایستهسالاری به طور غیرمستقیم و از طریق نوآوری نیز به میزان 20/0 بر اثربخشی تاثیرگذار بود.نتیجه گیری: بر اساس یافته های پژوهش، افزایش مذاکره و مشارکت کارکنان در تصمیم گیری ها، تفویض اختیار بر اساس شایستگی های کارکنان، ایجاد فضایی مبتنی بر اعتماد دو سویه مدیر و کارکنان می تواند در اثربخشی سازمانی موثر باشد.
خدیجه لطفی یامچی؛ معصومه کلاته سیفری؛ الهه حسینی
چکیده
هدف: هدف از مطالعه حاضر، بررسی تأثیر ابعاد مدیریت استعداد بر بهره وری نیروی انسانی و نوآوری در اداره ورزش و جوانان استان آذربایجانشرقی می باشد. روش شناسی: تحقیق حاضر از نوع توصیفی- پیمایشی بوده و از نظر هدف کاربردی می باشد. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان اداره ورزش و جوانان استان آذربایجان شرقی بود با توجه به محدود بودن حجم جامعه، حجم ...
بیشتر
هدف: هدف از مطالعه حاضر، بررسی تأثیر ابعاد مدیریت استعداد بر بهره وری نیروی انسانی و نوآوری در اداره ورزش و جوانان استان آذربایجانشرقی می باشد. روش شناسی: تحقیق حاضر از نوع توصیفی- پیمایشی بوده و از نظر هدف کاربردی می باشد. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان اداره ورزش و جوانان استان آذربایجان شرقی بود با توجه به محدود بودن حجم جامعه، حجم نمونه برابر با جامعه آماری در نظر گرفته شد (N=n). ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه بود؛ برای تجزیه و تحلیل دادهها از آمار توصیفی و در بخش آمار استنباطی از آزمون آلفای کرونباخ، ضریب همبستگی پیرسون و همچنین برای تعیین روابط میان متغیرها در قالب مدل علی از مدلسازی معادلات ساختاری(SEM) بهره گرفته شده است. یافته ها: نتایج تحقیق نشان داد که مدیریت استعداد و ابعاد آن بر بهره وری نیروی انسانی و همچنین نوآوری در سازمان ورزشی اثرگذار است. همچنین در قسمت اثر کل مشخص شد که مدیریت استعداد بیشترین تأثیر (92/0=β) را بر بهره-وری نیروی انسانی داشت. ضریب تعیین متغیرهای درونزا نشانداد که به ترتیب 29% و91% از واریانس متغیرهای بهره-وری نیروی انسانی و نوآوری توسط متغیرهای برونزا قابل تبیین میباشد. در نهایت، کلیه شاخصهای برازش مدل نیز نشان دهنده برازش مطلوب مدل بودند. نتیجه گیری: به طور کلی میتوان اذعان نمود که با به کارگیری صحیح مدیریت استعداد و ابعاد آن می توان بهره وری نیروی انسانی و به تبع آن نوآوری در سازمان های ورزشی را بهبود بخشید و باعث کارایی هرچه بیشتر افراد مستعد در سازمان شد.
